Forum
Heej, kr rada pišem zgodbe, in še nikol nism kake grozljivke, sm se odločla da jo napišem zdej
Naslov je Utopljena!

boš brau? c:


če želiš glasovati se prijavi ali včlani

18. april 2012
"Ne hodi sem"
''Kaj delaš tu?"
"Obrni se."
"Pojdi nazaj, če želiš preživeti."
"Zakaj si še tu?"
"Nekaj se bo zgodilo, verjemi."
"Ne smeš biti tu!"
"Obrni se zdaj, ali pa bodi preklet!"
"Ne smeš videti kaj je tukaj."
"Zadnje opozorilo."
"Pozdravljen"

Z očmi je preletavala te znake po potki, ki pelje skozi gozd. Mislila si je, da je to le neslana šala. Nadaljevala je svojo pot nevedoč da se ji bo ta dan, njeno življenje popolnoma spremenilo.
"Amelia, Amelia," je zaslišala svoje ime. Glas je bil tih, šepetajoč, srhljiv.
"Kdo je tam?" je vprašala in k sebi stisnila torbico, v kateri je nosila fotoaparat.
"Amelia, zakaj si tu?" jo je vprašal glas. "Zakaj nisi upoštevala znakov?" se je zopet oglasil.
"Oprosti jaz... KDO SI, KJE SI?" je Amelia rekla potiho. Zdaj jo je bilo zelo strah. Obžalovala je odločitev, ki jo je sklenila par minute prej. Obžalovala je to, da je napravila tisto neumno stavo. Sklenila je, da ko bo prišla, no če bo prišla, kdaj iz gozda nazaj s tisto neumno sliko, bo pokazala sošolcem vraga!
"TO, SE MORA ZGODITI," je rekel glas in zamrl.
18. april 2012
next
18. april 2012
u77108
u77108
next pa da vidmo..
18. april 2012
PAR UR PREJ.
----------------------------------------------------------------------------------------------------
Amelia ja navadna najstnica, z najstniškimi problemi. Stara je 14 let in ima veliko prijateljev. Njena najboljša prijateljica je Stella.
Obe imata zelo radi nadnaravne reči, se skoraj nič ne bojita. Obožujeta grozljivke in imata redno večer grozljivk, na katere se skoraj nihče ne udeleži. Onidve si to razlagata pač tako, da pač ni vsak ljubitelj le teh.
Bil je petek, njun najljubši dan. Vsak petek so se, onidve in ostali prijatelji in prijateljice, zbrali pred gozdom blizu šole. Tam so bile klopce, na katerih so sedeli, se pogovarjali, poslišali glasbo in se zabavali. Skoraj nihče ni zahajal tja, še posebej pa ne starejši ljudje. Zakaj?
Vsaka babica in dedek sta svojim vnukom povedala enako zgodbo. Vsak otrok je vedel, da se ne sme približevati gozdu. Vsak starš je vedel, da otrok ne sme pustiti da gredo v gozd.
18. april 2012
u87373
u87373
next
18. april 2012
next next next next next
18. april 2012
še kaj nextov haha ?
19. april 2012
u84215
u84215
Neeext;*
19. april 2012
nnnnnnnnnnnnneeeeexxxxttttt
20. april 2012
u68558
u68558
Next
20. april 2012
next
20. april 2012
next !
20. april 2012
Next!!!
21. april 2012
NEXTAM!
27. april 2012
u79562
u79562
next
27. april 2012
Vendar ta skupina najstnikov, upornikov, ki se ni držala pravil, so seveda redno zahajali tja. Pravili so da jim pač dobro dene tisti svež zrak pred gozdom. Ni jim bilo mar za tisto 'zgodbico' ki jim jo je pripovedovala babica.

Amelia pa za to zgodbico ni ravno vedela, njena babica po mamini strani je umrla davno preden se je ona sploh rodila. Dedka pa njena mama sploh ni poznala. Stari starši po očetovi strani pa se se že davno izselili iz njihovega kraja, na drug konec Slovenije.
Vaščani so govorili, da zaradi nekega 'neprijetnega' dogodka.
Neka stara gospa na robu mesta, je veljala za popolnoma noro, saj je ves čas trdila, da sta Amelijina stara starša zapustila mesto, ker jiva je nekaj ves čas preganjalo, naj bi bilo iz gozda. Če si hotel slišati grozljivo zgodbico, si šel k tej gospe. Povedala ti je, da so hišo Amelijinih starih staršev podrli takoj ko sta se izselila, da naj bi se pohištvo 'obrnilo' proti njima.
27. april 2012
u85301
u85301
nextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnextnext
28. april 2012
"Ej folk, a se spomnete une zgodbe o tem gozdu?," je vprašal na glas fant iz družbe. Vsi so takoj utihnili in se zazrli vanj. "Ne prosim, nočm je spet slišat," je rekla Stella, z njo pa se je večina strinjala.
"No dejte no, itq ne verjamete vanjo al pač?" se je spet oglasil tisti fant.
"Ubistvo niam pojma o čem govorite omg, kva je to? A lohk poveš?" je rekla Amelia.
Stella jo je dregnila pod rebra in ji pomežiknila, Amelia pa ji ja namenila le jezen pogled.
"Bot mirna ale, pust Stello, ona neve kva pomen bit zalublen," si je pri sebi rekla Amelia.
"A nis je še čula al kva? A se hecaš, vsi smo jo," ji je odgovoril tisti fant.
Amelia ga je imenovala Shawty Mane, čeprav mu je bilo ime Justin.
Justin je bil njej nekaj posebnega že od malih nog. Bila sta prijatelja v vrtcu, v nižjih razredih, pa še zdaj se odlično razumeta. Vendar nikoli ni bilo kaj več. Kar si bi Amelia obupno želela.
29. april 2012
u85301
u85301
next!!!!!!!!!!! nujno!
30. april 2012
"No itaq bi jo rad še enkrt povedu," je rekel Justin in vsi so zajavkali.
"Nejbolš bo če bom govoru knjižno, k pride bolj srhljivo, sm probu na babici se je strinjala!
No, pred nekaj leti, je na soboto točno ob 12. uri zadonel cerkveni zvon in sekundo zatem se je iz gozda razlegel tako glasen, strah vzbujajoč krik, da so se ljudje naježili in obstali. Vsaj tisti, ki so bili zunaj. Nekateri starejši možje, ki so v tistem gozdu včasih lovili divjad, so stekli tja, da bi preverili kaj se dogaja. Domnevali so, da je mogoče kakšna žival poškodovala kakšnega vaščana. Oh ne, pa ni bilo to.
Ko so prišli tja, so zaslišali še en enak krik, vendar glasnejši. Neko mlado dekle je priletelo iz gozda in kričalo, po njeni obleki je bila kri in blato.
"Pojdite stran! POJDITEEEEE! Rešite se," je še izrekla in padla po tleh.
01. maj 2012
next !
02. maj 2012
u77108
u77108
NNNNNNNNNNEE EEEXXXXXXXXXXX
NNNNNNNNEEEEEEEXXXXXXXXX
NNNNNNNNEEEEXXXXXXXXX
NNNNNNNNEXXXXXXXXX
TTTTTTTTTTTT
UPAM DA BOŠ ZNALA RAZBRAT KAJ TI SPOROČAM !!!!
02. maj 2012
next!o hudo
02. maj 2012
Ljudje so bili prestrašeni in odločili so se da bodo upoštevali dekličine besede.
"Naj nekdo prinese vodo," je kričal mož, ki je prvi prihitel do nje.
"VODO! VODA!"
Dekle se je dvignilo in ni več zgledala prestrašena, njene oči so postajale vse bolj rdeče.
"Si v redu?" jo je vprašal moški.
Deklica ga je močno prijela za roko da je moški zakrulil od bolečine, iz njenih rdečih oči je začela kapljati kri. "Samo vode ne," je mirno rekla in se približala obrazu moškega. Gledala ga je nepremično v oči ina naenkrat je na ves glas zakričala:" NE VODE! VODA JE KRUTA, KRVAVA, NEPRIJATNA, PREKLETA! NE VODE!"
Moški se je umaknil in tudi on je začel kričati 'Ne vode', čes čas so se mu pridružili vsi na okoli, dekle pa je mirno vstala, si popravila obleko in gledala naravnost proti gozdu s krvavimi solzami v očeh.
02. maj 2012
u87373
u87373
next !
03. maj 2012
neeeeeeext!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
03. maj 2012
next
04. maj 2012
next
04. maj 2012
NEXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXT
NUJEN ME BO RAZGNAL OD PRICAKOVANJA
TOK JE DOBR.....................
HAHAHAHAHAHAHHAHA
OBLADAS SEM SE UNO K JE BLA ZAPRTA NAPIS PA BO
LP MASIKA....
04. maj 2012
če želiš poslati sporočilo v to temo, se prijavi ali včlani
Vpiši povezavo do slike
Primer: http://www.spletna-stran.com/slika.jpg